limity określone w międzynarodowych standardach


Wartości maksymalne ekspozycji ludzkiego ciała na pola elektromagnetyczne generowane przez wszelkie urządzenia i usługi powiązane z emisją fal radiowych zostały zaproponowane w roku 1998 przez ICNIRP. Zostały one ustalone w oparciu o dokładne analizy dostępnych badań naukowych.

W tym kontekście jedynym znanym biologicznym efektem jest efekt termiczny. Jest on związany z pochłanianiem energii przez ciało i mierzy się go za pomocą współczynnika absorpcji swoistej energii (SAR). Występuje on przy wartości przekraczającej 4 W/kg dla całego ciała oraz 100 W/kg dla niektórych części ciała takich jak głowa lub klatka piersiowa, które mogą lokalnie pochłaniać więcej energii (tzw. lokalny współczynnik absorpcji swoistej).

Aby rozwiać wszelkie niepewności oraz zagwarantować odpowiedni margines bezpieczeństwa, powyższe wartości podzielono przez tzw. współczynnik bezpieczeństwa o wartości 50, otrzymując wartości maksymalne ekspozycji na poziomie 0,08 W/kg dla całego ciała oraz 2 W/kg dla głowy oraz klatki piersiowej.

Ustalone wartości maksymalne zostały włączone do zaleceń Rady 1999/519/WE z dnia 12 lipca 1999 roku w sprawie limitów ekspozycji na pola elektromagnetyczne. Grupa Orange, przestrzega tych zaleceń i limitów.

Zalecenia ICNIRP stanowiące podstawę niektórych regulacji europejskich podlegają stałej aktualizacji. Obecnie stosowane wartości maksymalne nie zostały w ostatnim czasie zakwestionowane przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Przed Promieniowaniem Niejonizującym (ICNIRP) ani Komitet Naukowy ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia (SCENIHR) – niezależnej instytucji działającej w ramach Komisji Europejskiej.

Zalecenia ICNIRP są stosowane na szeroką skalę w Europie,  Azji, Afryce, Ameryce Łacińskiej i na Bliskim Wschodzie. Podobne standardy są stosowane w Ameryce Północnej (IEEE C.95.1).
Niektóre kraje stosują surowsze limity, ale nie ma dowodów na to, że przyczyniają się one do zmniejszenia poziomów ekspozycji. Nie ma także żadnych dowodów naukowych świadczących o tym, że surowsze limity mają korzystny wpływ na zdrowie.

W Polsce obowiązują znacznie niższe limity.
Limity te zostały określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dn. 30.10.2003 roku, w sprawie poziomu dopuszczalnych pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów dotrzymania tych poziomów (Dz. U. nr 192 poz.1883).
W miejscach dostępnych dla ludności dla zakresów częstotliwości telefonii komórkowej od 300 MHz do  300 GHz zostały ustalone maksymalne dopuszczalne wartości –  składowej elektrycznej 7 V/m lub gęstości mocy 0,1 W/m2 .

Określono również międzynarodowe poziomy graniczne dla pracowników, ze współczynnikiem bezpieczeństwa 10. Wspomniane poziomy graniczne zostały ujęte w DYREKTYWIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2013/35/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa, dotyczących narażenia pracowników na zagrożenia spowodowane czynnikami fizycznymi (polami elektromagnetycznymi).
Dyrektywa obejmuje wszystkie znane bezpośrednie i pośrednie skutki biofizyczne, wywoływane przez pola elektromagnetyczne (skutki termiczne, nietermiczne, prądy indukowane w kończynach, zakłócenie działania elektronicznego sprzętu medycznego i wyrobów elektronicznych itp.)
Dyrektywa nie dotyczy jednak potencjalnych odległych skutków narażenia na pola magnetyczne, ponieważ nie ma obecnie ugruntowanych dowodów naukowych istnienia związku przyczynowego w tym zakresie. Niemniej Dyrektywa przewiduje uwzględnienie przez Komisję rozwoju wiedzy naukowej w tej dziedzinie.
Transpozycja dyrektywy w państwach członkowskich powinna nastąpić do 1 lipca 2016 r.